Brigadir Hamid Bahto, komandant 81. divizije naše Armije, 27. aprila ove godine stigao je iz Goražda u Sarajevo tek osposobljenim makadamskim putem kroz koridor. U septembru '94. Bahto je, zajedno sa generalom Sulejmanom Vranjom i grupom boraca, dugom, opasnom i tajnom stazom, otišao u Goražde. Između ta dva njegova putovanja u Goraždu su se događale velike stvari.
Odmah da kažemo da je Bahto "stazom života i smrti", koja je vodila preko okupirane teritorije, 1994. otputovao u Podrinje da bi preuzeo komandu tadašnjeg IBOG, a sada 81. divizije. Na tom putu imali su i mrtvih i ranjenih. Jednog ranjenika, po naređenju generala Vranja, nosili su kilometrima kroz četničku teritoriju. I - čovjek je preživio. Drugi je uspio da prepješači svu tu opasnu stazu, da uđe na slobodnu teritoriju, ali je od umora, ili sreće, umro petsto metara od porodične kuće gdje su ga čekali roditelji.
Ta opasna putovanja do Goražda i nazad su za istoriju. Sada se, eto, koridorom putuje kolima. Ipak, taj put još nije kako valja osposobljen za saobraćaj i samo najjača vozila nekako preguraju.
Koliko je put, odnosno, koridor bezbjedan?
- Ne može se reći daje potpuno bezbjedan - veli Bahto. - Jer, uvijek postoji mogućnost diverzije. Što se tiče koridora, opasan je i zbog minskih polja. Mi smo uklonili više desetina mina sa koridora, kao i dragih mjesta koja su pripala Federaciji. Mine je trabalo da ukloni IFOR, ali nije.
Bahto kaže da tim koridorom više putnika ima iz Goražda, nego prema Goraždu. Goražde napuštaju izbjeglice iz Višegrada, Čajniča, Rudog, Foče, koji pokušavaju naći sreću u centralnoj Bosni.
Komandant 81. divizije zadovoljan je implementacijom Sporazuma u Podrinju. Sporazuma se drži i srpska strana. Nema, dakle, nikakvih provokacija. Odstupanje je, dakle, jedino u tome što Goraždani moraju sami da uklanjaju mine. Bol u duši Goraždana je i zbog toga što su Kopači, koji su industrijska zona Goražda, pripali srpskom entitetu. U Kopačima, a i nekim drugim selima, sada se naseljavaju Srbi koji su napustili, prije Dejtonskog sporazuma, okupirane dijelove Sarajeva.
Ali, kad se sve sabere, dobro je ispalo. Bosna je ostala na Drini, Goražde i Podrinjci su odbranili ovaj grad i on im je "potvrđen" u Dejtonu. Jer, pored najvećeg dijela goraždanske opštine, Federaciji je pripalo 60 odsto paljanske, kao i dijelovi rogatičke i fočanske opštine. A, da oni nisu imali srca i petlje, ko zna šta bi bilo.
- Prije napada na Srebrenicu i Zepu, četnici su planirali napad na Goražde - priča Bahto. - Mi smo saznali za njihove planove, saznali smo kada će nas napasti i - preduhitrili smo ih. Dobili smo sudbinske bitke za dominantne visove na desnoj strani Drine - Bisernu, Samare, Kolijevke, Tovarnice, Mujovo brdo i Pargansku kosu. Kasnije smo oslobodili i dominantne objekte na lijevoj strani rijeke - Vranovinu, Konjbabe i Poljigovin.
Bile su to bitke u maju i junu 1995. Bile su velike bitke, kaže Bahto, kada je moral i boraca i civila bio poput plime.
Bahto misli da je ključna bila bitka za Bisernu kada su borci 843. brigade, tri minute prije četnika, zaposjeli ovu kotu. Munjevite su bile i akcije na lijevoj strani Drine. U ovim bitkama naši su oslobodili oko 40 kvadratnih kilometara. Bahto ističe da su tada ove viteške pobjede izvojevali borci i starješine 843. lahke brigade, 808. oslobodilačke brigade, Izviđačko-diverzantska četa, Četa vojne policije Komande 81. divizije, te dijelovi 802. lahke brigade. U ovim bitkama 81. divizija tijesno je sarađivala i sa goraždanskim MUP-om.
Sada je, kaže, u toku transformacija jedinica 81. divizije, a gradimo i objekte za smještaj jedinica, naoružavamo se i opremamo u skladu sa Dejtonskim sporazumom. Imaju, kaže, dovoljno kandidata za profesionalnu vojsku. Nedostaju, doduše, artiljerci, inžinjerci, vezisti za elektronsko izviđanje. Ali, biće ih.
Bahto je rođen 1961. godine u rogatičkom selu Vragolovi, koje je pripalo sipskom entitetu. Završio je prije rata smjer opštenarodne odbrane na Fakultetu političkih nauka u Sarajevu i bio je rezervni starješina. Prije rata bio je načelnik Regionalnog štaba PL, te zamjenik komandanta TO Pale. Komandant Opštinskog štaba TO Stari Grad postao je 8. aprila '92. On je 2. maja 1992. godine naredio jedinicama TO Stari Grad oslobađanje Doma Armije i Komande bivše JNA na Bistriku. Tako je počela ona čuvena bitka za Sarajevo koja je ušla u istoriju naše oslobodilačke borbe.
