Opština Stolac nalazi se na jugozapadu Bosne i Hercegovine i 1991. godine brojala je oko 18.681 stanovnika. Prema popisu iz 1991. godine, 43,4% stanovnika (8.101 osoba) izjasnili su se kao Bošnjaci, a 33,1% (6.188 osoba) izjasnili su se kao Hrvati. Glavni grad u opštini je Stolac, koji je 1991. imao oko 5.530 stanovnika. Oko 62% stanovnika ovoga grada (3.426 osoba) izjasnili su se kao Bošnjaci, a njih oko 12% (653 osobe) izjasnili su se kao Hrvati.
Kada je 18. novembra 1991. proglašena Herceg-Bosna, opština Stolac postala je njen dio, uprkos činjenici da su bosanski Hrvati u toj opštini predstavljali manjinu. Tokom 1992. i 1993. godine rasla je napetost između organa vlasti Herceg-Bosne/HVO-a i stanovništva, Bošnjaka, pri čemu je progon Bošnjaka od strane HVO-a postajao sve intenzivniji. Kad su snage bosanskih Srba i veliki dio srpskog stanovništva napustili grad Stolac sredinom 1992. godine, organi vlasti Herceg-Bosne/HVO-a preuzeli su kontrolu nad gradom.
Usprkos nastojanjima HVO-a da kroatizuje ustanove i stanovništvo opštine Stolac, Bošnjaci iz opštine odbili su da prihvate kontrolu Herceg-Bosne/HVO-a. U decembru 1992. godine, članovi Kriznog štaba Stoca iz redova Bošnjaka odbili su da podrže pripajanje opštine Stolac Herceg-Bosni.
Početkom 1993. godine rasla je napetost između organa vlasti Herceg-Bosne i Bošnjaka. Oko 20. aprila 1993. godine, organi vlasti Herceg-Bosne/HVO-a uhapsili su istaknute Bošnjake u opštini Stolac (uključujući i članove Kriznog štaba Stoca iz redova Bošnjaka) i u različitom trajanju ih držali zatočene u zatočeničkim objektima HVO-a u Dretelju, Gabeli, Ljubuškom i na Heliodromu.
Dana 10. maja 1993. godine ili približno tog datuma, HVO je Koštanu bolnicu u Stocu pretvorio u zgradu Vojne policije HVO-a, a bolesnike iz te bolnice, koji su patili od bolesti kostiju, premjestio je u kasarnu u Grabovini, u opštini Čapljina. HVO je potom zgradu Koštane bolnice koristio kada je na kraće vrijeme htio pritvoriti muškarce, Bošnjake.
Organi vlasti Herceg-Bosne/HVO-a su u julu 1993. godine proveli masovnu, koordinisanu kampanju protjerivanja, čišćenja i prisilnog premještanja Bošnjaka iz raznih dijelova Hercegovine, uključujući i opštinu Stolac. Nakon što su najprije uhapsili i zatvorili većinu muškaraca, Bošnjaka, pripadnici HVO-a su žene, djecu i starce, Bošnjake, sistematski raselili iz njihovih domova i na kraju ih protjerali na područja pod kontrolom ABiH-a ili u druge zemlje, i to preko Republike Hrvatske. Tokom protjerivanja civila, Bošnjaka, snage Herceg-Bosne/HVO-a pljačkale su njihovu imovinu.
Dana 6. jula 1993. godine ili približno tog datuma, organi vlasti Herceg-Bosne/HVO-a protjerali su civile,Bošnjake, iz sela Prenja ili njegove okoline.
Od 12. do 15. jula 1993. godine ili približno u tom periodu, snage Herceg-Bosne/HVO-a protjerale su civile, Bošnjake, iz sela Aladinići, Pješivac Greda i Rotimlja na Dubravskoj visoravni. Tokom protjerivanja civila Bošnjaka iz Pješivac Grede 12. i 13. jula 1993. godine, snage Herceg-Bosne/HVO-a usmrtile su hicem iz vatrenog oružja jednu osamnaestogodišnju Bošnjakinju.
Od 13. do 15. jula 1993. godine, tokom protjerivanja civila, Bošnjaka, sa Dubravske visoravni, snage Herceg-Bosne/HVO-a razorile su kuće Bošnjaka u Aladinićima i Rotimlji, uključujući bošnjacke kuće i imovinu u dijelovima Rotimlje zvanim Huskovići, Medine i Selo. Snage Herceg-Bosne/HVO-a razorile su džamije u Aladinićima i Rotimlji 14. jula 1993.
Dana 13. i 14. jula 1993. godine u gradu Stocu snage Herceg-Bosne/HVO-a protjerale su žene, djecu i starce, Bošnjake, i razorile Sultan Selimovu džamiju (takođe poznatu kao Careva džamija).
Krajem jula 1993. godine, snage Herceg-Bosne razorile su kuće i imovinu Bošnjaka u Borojevićima.
Dana 4. i 5. avgusta 1993. godine, snage Herceg-Bosne/HVO-a, razorile su kuće i imovinu Bošnjaka u Prenju, uključujući i džamiju.
Dana 4. avgusta 1993. godine ili približno tog datuma, organi vlasti Herceg-Bosne/HVO-a protjerali su, uz upotrebu sile, još civila, Bošnjaka, iz grada Stoca. Dana 4. avgusta 1993. godine ili približno tog datuma, HVO je u Stocu razorio stambeni kompleks “Begovina” i stari centar grada (uključujući i pijacu), kao i još tri džamije – džamiju Ali-paše Rizvanbegovića, džamiju hadži Alije Hadžisalihovića i džamiju Ismail-kapetana Šarića. Računajući i ranija protjerivanja od 13. i 14. jula 1993. godine, snage Herceg-Bosne/HVO-a protjerale su ogromnu većinu Bošnjaka iz grada Stoca, odnosno ukupno više od 3.000 osoba.
U okviru kampanje protjerivanja, snage Herceg-Bosne/HVO-a su po hitnom postupku ukrcavale Bošnjake (prvenstveno žene, djecu i starce) u kamione i autobuse i odvozile ih u bošnjacke enklave ili na teritoriju pod kontrolom ABiH-a ili blizu te teritorije. Odatle bi ih snage Herceg-Bosne/HVO-a natjerale da pješače do tih enklava ili teritorija ili bi im rekle da to učine. Posebno u Buni, organi vlasti Herceg-Bosne/HVO-a prisiljavali su Bošnjake da pješače do Blagaja, često pod paljbom iz vatrenog oružja.
U nekim drugim slučajevima, organi vlasti Herceg-Bosne/HVO-a zatvarali su i držali civile, Bošnjake, na raznim mjestima, među kojima su bili škola u Crnićima, fabrika “TGA” i VPD (Vaspitno-popravni dom u Stocu). Drugdje su civile, Bošnjake, držali u privatnim kućama uz strogo ograničenu slobodu kretanja. Nečovječni uslovi i pretrpanost bili su karakteristični za okolnosti i uobičajenu praksu na tim mjestima, što je podrazumijevalo i okrutno postupanje, nedovoljne količine hrane i vode, neodgovarajuće sanitarije, ležaje i zdravstvenu njegu. Mnogi zatočenici su na kraju premješteni na područja pod kontrolom ABiH-a.
Tokom ljeta i jeseni 1993. godine, pripadnici Herceg-Bosne/HVO-a surovo su maltretirali muškarce, Bošnjake, zatvorene u zatočeničkom centru u Koštanoj bolnici, udarajući ih nogama, pendrecima, batinama, kundacima i stolicama, često prilikom saslušavanja i tokom dužeg vremena. Usljed tog maltretiranja mnogi zatočeni Bošnjaci su umrli ili zadobili teške povrede, pri čemu je najmanje pet muškaraca Bošnjaka umrlo u periodu od jula do sredine oktobra 1993. (Jedan od muškaraca umro je od povreda nakon što su ga premjestili u zatvor u Dretelju.)
U drugoj polovini septembra 1993. godine, rukovodioci Herceg-Bosne/HVO-a pružili su uvjerenja predsjedniku Tuđmanu u Zagrebu da u opštini Stolac nije ostao nijedan jedini Bošnjak, te da je HVO to područje naselio Hrvatima iz srednje Bosne, koje je nastanio po bošnjackim kućama.
