Opština Šipovo nalazi se u zapadnoj Bosni. Prema popisu stanovništva iz 1991. godine, od ukupno 15.553 stanovnika, 79,2% su bili Srbi, 19,3% Bošnjaci, a "ostalih" je bilo 1,5%. Godine 1995 , Srbi su činili oko 97% ukupnog stanovništva.
Dana 29. maja 1991. godine, Radovan Karadžić je zamolio Miloševića da mu se vrati oružje TO iz Šipova i Mrkonjić Grada. Nakon što je dobio pozitivan odgovor, Karadžić je rekao da u Šipovu imaju 150 muškaraca koji su spremni da idu u Kupres. Srbi su se naoružavali iz spoljnih izvora.
Krizni štab Šipova formiran je početkom 1992. godine i kao vrhovna komanda koordinisao je sve aktivnosti u opštini, uključujući i obezbijeđenje radne snage za prisilni rad na projektima vojne prirode. Dragan Đukić, predsjednik lokalne SDS i načelnik Kriznog štaba često je viđan u uniformi kakvu je nosila Martićeva milicija.
Stevo Medić, prvi izabrani predsjednik lokalne SDS, a zatim član Srpske narodne skupštine, bio je direktna veza između Kriznog štaba i Skupštine Šipovo i vlasti na Palama. Druga lokalna spona bila je bliska veza između Dragana Đukića i Karadžića, koji je bio Đukićev vjenčani kum. Na vjenčanju su bili i Krajišnik, Plavšićeva, Nikola Koljević i Velibor Ostojić. Krajišnik je takođe viđen u Šipovu u aprilu ili maju 1992. godine, u vojnom konvoju s Draganom Đukićem.
Mobilizacija je započela u aprilu 1992. godine. Odlukom SDS, oni koji se nisu odazvali pozivu bili su otpušteni s posla. Većina Bošnjaka je otpuštena. Do kraja maja 1992. godine, svi radno sposobni Bošnjaci između 18 i 60 godina starosti morali su se svakodnevno javljati na rad u SJB Šipovo. Oni koji su odbili da rade odvedeni su u logor Manjaču, ili su jednostavno nestali.
Specijalne jedinice MUP Srbije, Martićeva milicija i Šešeljevi ljudi koristili su Šipovo kao zborno mjesto. "Beli orlovi" su uglavnom bili angažovani za vojne akcije i etničko čišćenje oko Kupresa, ali su i zlostavljali nesrbe u Šipovu.
Osnivani su zatočenički centri za Bošnjake i jednom prilikom je iz Manjače dovedeno 120 zatvorenika, da bi ih sakrili od MKCK. "Beli orlovi" i martićevci redovno su učestvovali u pretresima bošnjačkih domova.
Počev od ljeta 1992. godine, Bošnjaci na cijeloj teritoriji Šipova bili su žrtve teških zločina, uključujući paljenje, uništavanje imovine eksplozivima, krađe, premlaćivanja i ubistva. Početkom avgusta 1992. godine, u selu Bešnjevu zapaljeno je 20-30 kuća koje su pripadale Bošnjacima. Rušene su i uništavane džamije i druga kulturna dobra po cijelom Šipovu.
Velik broj Bošnjaka koji su napustili Šipovo morali su platiti naknadu srpskim vlastima u Šipovu da bi dobili potrebne dokumente. Predsjednik Izvršnog odbora rekao je da je primio naređenje "odozgo" da Bošnjaci moraju otići. Nekoliko dana kasnije, 26. februara 1993. godine, oko 1.200 Bošnjaka napustilo je Šipovo.
