Mehdin Hodžić Senad - Crni Labud

Jos dok je prije rata sluzbovao u Splitu, kao pripadnik MUP-a Hrvatske, Mehdin Hodzic je tragao za crnim labudom. Tezio je za necim sto je posebno, rijetko i lijepo. Sredinom 1992. godine Hodzic napusta ugodan zivot u Splitu i vraca se u Tuzlu, u kojoj je rodjen 1957. godine jer je predosjecao oluju u Bosni. Atletski gradjen, inteligentan, pun snage koju je oplemenio borilackim vjestinama, Mehdin se odmah nakon ukljucenja u Patriotsku ligu svim zarom posvetio formiranju specijalnih jedinica, uporedo radeci na njihovom naoruzavanju.
Poslije pada Bijeljine Mehdin Hodzic i Hase Tiric, sa jedinicom, dobro naoruzanom i opremljenom, odlaze na podrucje Sapne i Teocaka u namjeri da prvo pomognu Almiru Nistovicu u odbrani Kule-Grada, a onda i da mobilisu narod ovog kraja. Do Kule-Grada nisu stigli, ali su se u Nezuku sastali sa Hajrudinom Mesicem i njegovim borcima.
Tada su se ova trojica udruzili i formirali zajedni|ku komandu.
Komandant je bio Mehdin Hodžic - Senad, zamjenik Hajrudin Mesic, pomocnik Hase Tiric. Narednih dana oni ce voditi zestoke bitke sa cetnicima na sirokom prostoru Teocaka, Sapne, Nezuka, Vitnice, Medjedje.
Miniranjem brane u Djulicima i prijetnjom da ce je dici u vazduh, Senad je uspio da zaustavi prodor cetnika sa tenkovima iz Karakaja prema Djulicima. Nazalost kratkovido rukovodstvo sela Djulici i Klisa, dva dana kasnije, potpisuje lojalnost cetnickoj vlasti. Cetnici stizu u ovo selo i vrse pokolj nad Bosnjacima.
Jedinica pod Hodzicevom komandom tada je izvrsila prodor ka selima Zaseok i Nezuk. Ali, cetnici dovlace jake snage u zelji da uniste ovu jedinicu. I zato ce na slobodnim zvornickim i teocanskim prostorima narednih nekoliko dana borci pod komandom Mehdina Hodzica voditi bitke za zivot i smrt. Jer, ova slobodna teritorija bila je u totalnom okruzenju. Ali, ratnici sa Mehdinom, Hajrom i Hasetom na celu, uspjeli su da odbiju vise zestokih cetnickih napada, a zatim da u kontranapadima oslobode vise sela, te tako i naoruzaju nove borce koji su im stalno pristizali.
Cetnici, medjutim, u selu Kobilici 5. maja vrse novi masakar. Pobili su 17 Bosnjaka i njihove leseme poredali u obliku polumjeseca i zvijezde. U
selo istog dana stize Senad sa borcima i poslije visesatne borbe, otjera cetnike i spasi prezivjele mjestane.
Posljednja dva dana zivota komandanta Mehdina Hodzica protekla su u velikim bitkama, u kojima je ovaj prekaljeni ratnik pokazao nevjerovatnu hrabrost i prisebnost, odigravsi vaznu ulogu u odbrani zvornicke i teocanske enklave. Devetog maja Hodzicevi borci, u paklenoj bici, oslobadjaju jako cetnicko uporiste Baljkovica. U toj bici, medutim, teze je ranjen kapetan Hajro.
Narednog dana, 10. maja '92. godine cetnici krecu u opsti napad na Teocak, Sapnu i Nezuk. Bila je to, zapravo, bitka za Zaseok, u kome su se nalazili Komanda i borci Mehdina Hodzica. U jednoj sumi nalazili su se, takodje, ranjenici i izbjeglo stanovnistvo. Vec na pocetku bitke teze je ranjen i Hase Tiric, koji se zajedno sa Hajrudinom Mesicem lijecio u poljskoj bolnici u sumi. Na ratistu je sa borcima, tako, ostao samo komandant Hodzic. A cetnici su napadali sa desetak tenkova i vise transportera. Obruc oko nasih boraca, ranjenika i civila se stezao, a cetnici su putem megafona pozivali borce da se predaju.
Ali, ulazeci dublje u selo, cetnici nisu znali da su, zapravo, ulazili u klopku koju im je pripremio Mehdin Hodzic. Tada su se zacule nase "ose" i vec je nekoliko tenkova izgorjelo. Onda je Mehdin Hodzic naredio kontranapad i nasi su razbili cetnike. Zaplijenili su i prvi tenk i samohotku.
Tako je, zahvaljujuci komandantu Mehdinu Hodzicu i njegovim borcima, prvi put sacuvan narod ovog kraja, cijela slobodna teritorija Teocaka i Zvornika.
Nazalost, u smiraj bitke poginuo je i junak Mehdin Hodzic Senad.
Cetnicki snajperista pogodio ga je tacno u srce. Bilo je to u predvecerje 10. maja '92. u selu Zaseok. Istog dana ukopan je na mjestu gdje je i poginuo.
Mehdin Hodzic je kao komandant jedinice imao tajni znak "Kapetan Labud". Kada je poginuo, Hase Tiric i njegovi borci kao uspomenu na njega, svojoj jedinici su dali naziv ''Crni labudovi''.

plbih.org