Opština Ilijaš se graniči s opštinama Vogošća i Visoko. Prije izbijanja sukoba Ilijaš je imao 25.155 stanovnika, civila, od čega 42,03% Bošnjaka, 44,97% Srba, 6,89% Hrvata, dok su se ostali izjasnili kao "Jugosloveni" ili "ostali".
U julu 1990, SDS je održala osnivačku skupštinu u Ilijašu. Na toj skupštini, za predsjednika SDS u Ilijašu izabran je Ratko Adžić. U novembru 1990, Ratko Adžić je na višestranačkim izborima izabran za predsednika Skupštine opštine, a 12. jula 1991, na prvu godišnjicu osnivanja stranke, izabranje za člana Glavnog odbora SDS. Stoga se Ratko Adžić može smatrati glavnom ličnošću u svim političkim organima SDS u Ilijašu u to vrijeme. Krizni štab u Ilijašu je finansirala vlada bosanskih Srba. Plaćanja TO i MUP pokazuju kako je vlada bosanskih Srba finansirala oružano zauzimanje sela oko Ilijaša.
Dana 27. maja 1992, formirana je l. srpska ilijaška brigada kao dio Sarajevskoromanijskog korpusa (SRK). Adžić je bio na dužnosti komandanta brigade. Adžić je, u svojstvu komandanta brigade, uputio apel za pomoć Srpskoj narodnoj odbrani, Srpskoj dobrovoljačkoj gardi i Udruženju Srba u Beogradu. Početkom jula 1992, na toj vojnoj dužnosti Adžićaje smenio major Dragan Josipović.
Dana 4. juna 1992, Srbi su zauzeli selo Lješevo. Tokom nekoliko mjeseci pred napad, lokalni Srbi su počeli otvoreno da nose oružje. Oni koji su izveli te napade, uključujući i napad na Lješevo gde je pogubljena grupa seljana, bili su na platnom spisku vlade bosanskih Srba. U svim selima su muškarce odvojili od žena i dece, a onda ih zatočili, na primer u skladištu preduzeća "Iskra". Bosanski Srbi su te ljude, prema kojima su postupali na stravičan način, držali kako bi ih koristili kao živi štit (uglavnom na liniji kod Žuči) ili za razmijenu zarobljenika.
U Ilijašu je prije sukoba postojao 21 muslimanski vjerski objekat ili spomenik, te jedna katolička crkva u Tarčin dolu. Svi su ti objekti uništeni tokom okupacije, dok su dvije pravoslavne crkve i dalje tu.
