Neki borci pružili su veoma malo u odbrani naše zemlje, a postali su, sasvim nezasluženo, medijske zvijezde. S druge strane, imamo pripadnika naših Oružanih snaga koji su činili i čine prava herojska djela, izuzetno važna za našu oslobodilačku borbu, a o njima se ništa ne zna. Ovo nam je nedavno rekao Sefer Halilović, načelnik Glavnog štaba Oružanih snaga Republike BiH.

Kada smo juče čuli za člana Glavnog štaba Oružanih snaga Vahida Karavelića Vahu, učinilo nam se da je upravo on jedan od tih junaka "o kojima se ništa ne zna". Čekajući Karavelića u Glavnom štabu, saznali smo o njemu dvije "dodatne stvari". Prvu, kao komandant Regionalnog štaba Patriotske lige sjeveroistočne Bosne do početka rata pod oružje je okupio dvadesetak hiljada patriota. I drugu - kada je njegova bivša armija (a tada je bio komandant Regionalnog štaba Tuzla) krajem aprila ove godine uhapsila, Komanda Teritorijalne odbrane naše zemlje u razmjenu za njega je dala - dva zarobljena pukovnika, najbliža saradnika generala Kukanjca! A kako je Karavelić, prije napuštanja bivše JNA, imao čin majora, činjenica da su za njega "data" čak dva pukovnika - govorila je sama za sebe.

Ali, evo, stiže, sa "debelim zakašnjenjem", Vaha Karavelić. Sportski je građen, nabijenih mišića, kipti snagom... Ta fizička konstrukcija, kasnije će nam priznati, mnogo mu je pomogla da izdrži svu torturu, fizičku i psihičku, kojoj je, krajem aprila i početkom maja ove godine, bio izložen u zatvoru u Sremskoj Mitrovici.

Karavelić je, kako kaže, razočaran zbog rata u Sloveniji koji je lično doživio, i u Hrvatskoj, o kome je slušao, još u septembru 1991. godine krenuo je u Sarajevo da traži novi posao. Nije našao posao, ali je tajnim kanalima došao do "glavnih fora" Patriotske lige Sefera Halilovića i Keme, koji ga vraćaju nazad u zenički garnizon da "odradi neke stvari". Ipak, krajem prošle godine definitivno napušta bivšu JNA. Rukovodioci Patriotske lige Sefer i Kemo ga primaju "na posao" i odmah upućuju u sjeveroistočnu Bosnu, odnosno tuzlanski region, da tamo organizuje Patriotsku ligu. - Nakon rata u Sloveniji i Hrvatskoj, bilo mi je jasno da će i Bosnu i Hercegovinu zadesiti ista sudbina - priča nam Vahid Karavelić. - Srećom, to je već bilo jasno mnogim patriotima ove regije, tako da smo početkom aprila imali dvadesetak hiljada članova Patriotske lige i to, izuzev u Šekovićima, Loparama i Ugljeviku, u svih 16 ostalih opština regije.

- Naravno, sve ovo je rađeno ilegalno. No, u pripremi za odbranu zemlje, kaže Karavelić, koji je bio komandant Regionalnog štaba Patriotske lige sjeveroistočne Bosne. - Tijesno smo sarađevali sa legalnim vlastima u nekim opštinama, posebno njihovim štabovima Opštenarodne odbrane. To se, prije svega, odnosilo na opštinu Kalesiju, Lukavac, Gračanicu, Srebrenicu, Bratunac, Gradačac...

- Sa rukovodstvima tih opština bili smo na istim "talasnim dužinama", a oni su nam mnogo pomogli u formiranju i radu Patriotske lige - priča Karavelić. - No, iako smo puštali signale, ipak nismo mogli da uspostavimo saradnju sa rukovodstvima Tuzle, kao centra regije, pa Zvornika, Brčkog... Posebno su nam u tome jade zadavali predsjednik Skupštine opštine Tuzla Bešlagić, pa načelnik Stanice javne bezbjednosti Tuzla Bajrić. Oni su, jednostavno, bili protiv toga da se vrše pripreme za odbranu Tuzle, jer, kako mi je jednom rekao Bajrić, "MUP je kadar da odbrani Tuzlu". Čak su krajem marta sa pedeset specijalaca napali naš Regionalni štab u Tuzli u namjeri da me uhapse i da zaplijene arhivu Patriotske lige...

I kada je proglašena Republika BiH i Patriotska liga postala sastavni dio TO, Karavelić je, veli, imao opet muke sa rukovodstvom Tuzle. Predsjednik opštine je, kaže, zahtijevao da i on i njegova jedinica napuste grad, inače će ih silom istjerati, uz pomoć potpukovnika bivše JNA Mileta Dubajića, koji sada razara Tuzlu sa Majevice.

- Čak, kada je osnovana Teritorijalna odbrana Republike BiH, ja imenovan za komandanta Regionalnog štaba, rukovodstvo Tuzle, prije svega predsjednik opštine, govorili su mi da je pitanje hoće li oni priznati naš grb sa znakom ljiljana. Priznaće, kažu, samo grb Tuzle.

Zanimljiva je priča Vahida Karavelića o tome kako jedinice Patriotske lige i Teritorijalne odbrane početkom aprila nisu mogle da priteknu u pomoć napadnutoj Bijeljini i Janji. Jedini prolaz je, veli, bio preko Brčkog. Međutim, borcima koji su krenuli u pomoć Bijeljini, prolaz je zabranio predsjednik opštine Brčko Mustafa Ramić, koji je, veli, dosta pomogao Patriotskoj ligi. Jednostavno, on se uplašio bivše JNA i zabranio je prolaz borcima - patriotima i to "po svaku cijenu"! Sada Ramića nema ni u Brčkom, ni u BiH, a četnici su okupirali Brčko. Po svemu sudeći, čudne su se stvari događale i u vezi sa stradanjem Zvornika. Karavelić kaže:

- Rukovodstvo ove opštine, predsjednik SO, predsjednik SDA, pa načelnik SJB su, poput nojeva, stavljali glavu u pijesak, da ne vide i nisu htjeli, da priznaju da spuštanje 30 tenkova bivše JNA u Karakaj znači zaposjedanje mostova na Drini i tihu okupaciju. To sam rekao predsjedniku opštine, a on mi je odgovorio da to "JNA čuva grad". "Od koga?" - pitao sam.

Kada je napadnut Zvornik, kaže Karavelić, svi ti rukovodioci su prvi napustili svoj grad. Ostali su borci Kula-Grada. Predvodio ih je moj zamjenik kapetan Almir, inače Nevesinjac, koji je punih 25 dana odolijevao neprijatelju.

- Borcima Kula-Grada - kaže Karavelić - pomagali su patriote iz više opština ove regije, samo ne iz Tuzle. Tražio sam od Bajrića da 200 ljudi pošalje kao pomoć Kula-Gradu, ali je on odbio. Onda sam hitno tražio od ministra unutrašnjih poslova Alije Delimustafića da odmah pošalje depešu kojom se naređuje stanicama javne bezbjednosti ove regije da pošalju ljude na ispomoć Zvorniku, ili da daju oružje onim koji to hoće. Delimustafić je odmah poslao depešu, ali tuzlanski načelnik nije dao ni ljude ni oružje.

Karavelićevi borci su sa aerodroma Dubrava oteli jednu samohotku i cijevi uperili prema aerodromu. Kontrolisali su i sve putne pravce. Već je bio april i već se uveliko ratovalo u Bosni i Hercegovini. Teritorijalna odbrana, odnosno borci pod znakom "ljiljana", postala je sve moćnija snaga na ovom području.

Po naređenju tadašnjeg komandanta Hasana Efendića izvršena je mobilizacija, formirane jedinice, profunkcionisale ratne bolnice u dobro skrivenim objektima, a neprekidno je stizalo oružje...

Onda su 27. aprila ove godine Vahida Karavelića uhapsili oficiri bivše JNA. To se dogodilo u Živinicama. Zajedno sa njim uhapšeni su Bajro Kasumović, načelnik Štaba TO Zivinice, dr. Abdulah Fazlić i Salih Malkić (sada komandant odreda u Živinicama). Najduže su u zatvoru u Sremskoj Mitrovici ostali Karavelić i Kasumović - do 11. maja.

- Za to vrijeme bio sam izložen neprekidnim ispitivanjima i to dnevno u tri "rate" po četiri sahata. Dvostruko više puta su ulazili batinaši i obavljali "svoj posao". Izdržao sam, jer sam znao da moram izdržati -kaže Karavelić. Onda su ga zamijenili za dva pukovnika, 13. maja na Stupu. Zajedno sa njim bio je i njegov prijatelj Kasumović. Još ranije su bili pušteni dr. Fazi i ć i Malkić.

Sada je Vahid Karavelić u Glavnom štabu Oružanih snaga naše države zadužen za saradnju sa komandama jedinica Oružanih snaga u sjeveroistočnoj Bosni.

- Tamo su u mnogim jedinicama komandanti nekadašnji moji saborci - kaže on. - Na primjer, komandant 108. brčanske brigade je moj saborac i prijatelj Ferid Mujkanović, koji je bio i komandant Patriotske lige Brčko. Ali, ima dosta i novih, hrabrih komandanata i boraca. Tuzla sada u ratu pruža mnogo, ali može i više. Jer, bar dvije trećine njenih potencijala nisu angažovani.

Pitali smo Karavelića kako sada izgleda stanje na ratištima sjeveroistočne Bosne. Ono što nam je on rekao zaista djeluje ohrabrujuće.

- Na ovom području već djejstvuje naša Armija od najmanje 50.000 boraca - kaže on. - Na njenom čelu se sada nalazi moj nasljednik Zeljko Knez, komandant Regionalnog Štaba naših Oružanih snaga. Područje opštine Srebrenica oslobođeno je 80 odsto, a Zvornika i Bratunca preko 70 odsto. Vlasenica je još okupirana, ali na njenom području naši borci izvode uspješne operacije. Zapravo, na čitavom tom području četnici imaju uzak koridor kojim stižu do Pala.

Nezvanično saznajemo da bi ovaj dinamični Visočanin mogao uskoro da na čelu jedne krupne vojne jedinice krene... Kuda, to za sada neka bude tajna.