Treci Genocid

Treci genocid nad Bosnjacima dogadja se izmedju 1804-1820 godine kao posledica Prvog i Drugog srpskog ustanka.Ovaj genocid srpski istoricar i diplomata Stojan Novakovic oznacava kao generalno trebljenje Turaka-Muslimana iz naroda. Pored pravoslavne crkve koja od drugog genocida igra kljucnu ulogu, u trecem genocidu nad Muslimanima njoj se pridruzuju historicari, politicari i pjesnici poput Njegosa.

Genocid kao posljedica Prvog i Drugog srpskog ustanka, započeo je pod devizom "Generalno trebljenje Turaka iz naroda", kako ga je označio srpski diplomat i historičar Stojan Novaković, a odvijao se na tlu Srbije od 1805. do 1820. godine. U poticanju ovoga genocida ogromnu ulogu imala je Srpska pravoslavna crkva. Na čelu Srba stajao je čorde Petrović zvani Karađorde. Vuk Stefanović Karadžić (1787.-1864.), upotrebljavajući famozni glagol "očistiti" za označavanje genocida nad muslimanima, kaže: "Pošto Srbi uzmu i očiste Beograd od Turaka godine 1807., premjesti se Sovjet iz Smedereva u Beograd." (V. S. Karadžić, Srpska istorija našeg vremena, Beograd, 1969., str. z83.) Službeni Karađordev biograf Konstantin N. Nenadović piše: "Ogorčeni Srbi i poslije toga (poslije zauzimanja Beograda, op. M. O.) klali su Turke, gdje su god koga našli, nisu štedili ni ranjenike, ni žene, ni decu tursku." (K. N. Nenadović, život i dela velikog čorda Petrovića Karađorda, Beograd, 1971., str. 166.) Isti Nenadović dalje piše: "Kako (Karađorde) dođe u Beograd, u tajnom zasedanju Soveta, rešeno bude: da se sviTurci i iz donjeg Grada očiste. (..) No kako je po odlasku Sulejman-paše još mnogo Turaka u donjem Gradu sa ženama i decom zaostalo, taj isti dan i u Beogradu rasplamti se osvetna seča Srba nad Turcima, kojoj osveti i gorkoj razjarenosti Srba ni same vojvode niti su smele niti mogle od toga Srbe uzdržati, i ta seča dva je dana trajala, tražeći i ubijajući sakrivene Turke po kućama. I samo oni su pošteđeni bili koji su se obećali pokrstiti..."

Prema sintetičkom izvještaju koji je izradila obavještajna služba austrijske vojske o genocidu nad civilniln muslimanskim domorodačkim stanovništvom u Beogradu, koje su oslovljavali kao Turci, Srbi su zapalili četrdeset muškaraca koji su se branili iz jedne kuće. "Osveta Srba još nije bila zadovoljena: odlučeno je poubijati žene i djecu koji su ostali u gradu, i samo s teškom mukom nekolicini prvaka ljudskijih osjećaja pošlo je za rukom spriječiti to nedjelo. Što se odlikovalo mladošću i ljepotom, uzeše sebi srpski prvaci za krevet, ostale i djecu poslaše u Niš. Da bi opravdali te sramne okrutnosti, tvrdili su kako su beogradski Turci namjeravali zatrti Srbe." (Citat prema: Mirko Grmek i dr.: Etničko čišćenje - povijesni dokumenti o jednoj srpskoj ideologiji, Nakladni zavod Globus, Zagreb z993., str. 18.)
Zemlje u kojima su živjeli Srbi bile su dijelom Turskoga carstva, i treba znati da su u času ustanka poubijane ili protjerane muslimanske porodice ondje bili domoroci, jednako kao i Srbi. Poslije genocida nad muslimanskim življem u Srbiji, Srbi su krenuli dalje, opustošivši sve džamije i ostale islamske vjerske i kulturno-historijske spomenike. Nakon međunarodnog priznanja kneževine Srbije na Berlinskom kongresu (1878.), do koga je došlo zahvaljujući Bismarckovoj Njemačkoj, uslijedio je sustavni memoricid islamske civilizacije u toj zemlji. Djelotvornost ovoga potvrdio je i ugledni francuski slavist Louis Leger. (Prema: Etničko čišćenje, ibid, str. 18.)

plbih.org