Naredbom SSVK Armije BiH formirana je 3. motorizovana brigada 19. februara 1993. godine, a nastala je od 1. samostalne brigade formirane od 1. samostalnog bataljona, a isti formiran od štabova TO: 1.četa «Dobrinjska», 2.četa «Stupska, Latička i ul. Džemala Bijedića i 3. četa «Kasindolska, Lepenička i Nike Kolumbića, Oteškog bataljona, voda sa Stupa 1, četa sa Stupskog brda, Odred RGSSTO formiran od specijalnih jedinica grupa «Zagreb» i «Beograd», IDV RGSTO i Artiljerijska grupa RGSSTO ulazi PDTO OPSSTO Nvi Grad «Džinovi», a početkom 1993 godine ulazi dio ljudstva specijalne brigade SSVK OS.
102.Motorizovana brigada formirana je 19.marta 1993 godine spajanjem 1. MTBR i 3. MTBR. Inače 1. mtbr. je nastala od 11. pješadijske brigade u čijem sastavu su bile Mjesne zajednice «Koševsko brdo», Stupske čete», ljudstva iz štaba «Građevinskog fakulteta», odred Ćengić Vila ( formiran od štabova TO «Treska», «Avdo Hodžić», «Vemeks» i «Kvadrant», odred «Omer Mslić», «Unis», «Bratstvo i jedinstvo» i «Blagoje Prović». U sastav 1. mtrb. u oktobvru priključio se dio boraca iz rasformirane «Istočno-Hercegovačke brigade i manji dio jedinica sa Bjelava koja se zvala «Zmaj od Bosne»
Vojna situacija i razvoj borbenih dejstava na ovom dijelu Sarajevskog bojišta nalagala je hitnu konsolidaciju u cilju zaustavljanja četničkog proboja na Stupskoj petlji, i spajanja njihovih jedinica saobraćajnicom Rajlovac-nedžarići.
U takvim uslovima komanda Brigade odredila je dva osnovna pravca djelovanja:
1.Pružanje odlučnog otpora svim raspoloživimljudksim i tehničkim potencijalom,
2.Inžinjerijsko uređenje zaklona i saobraćajnica kao najsigurnijih zaklona protiv svih prednosti s kojim je u tom trenutku raspolagao agresor – (artiljerije i oklopnomehanizovanih jedinica).
Ovakva orjentacija Brigade pokazala se u potpunosti ispravnom, jer se iz temelja poremetio plan četnika da uđu u Grad ravničarskim prirodnim ulazno izlaznim prostorom, gdje je neprijatelj trebao da ima najveću prednost u transportno borbenim sredstvima, i gdj euprkos tome, nije uspio pomjeriti liniju odbrane Brigade ni za metar u svoju korist.
Najveći napad na zonu odgovornosti ove Brigade agresor je izveo početkom jula 1993. godine. Bila je to jedna od odlučnih bitaka za grad Sarajevo kada su četnici pretrpjeli ogromne gubitke u životnoj sili i MTS i od tada više nikada nisu pokušali ući u Grad na pravcu kuda im je izgledalo da će to najlakše i najbrže postići.
Spremnost i borbenu gotovost u organizovanim dejstvima 102. MTBR posebno je dokazala u 1994. godine, učestvujući zajedno sa združenim jedinicama 1. Korpusa u oslobađanju Crnorječke visoravni, posebno kote Grad, Srednje brdo, selo Ljevaci, Javor, Borak, Zubeta, Ravno, Hajde, i Kosić, te Poplatne strane, kote Šuplji kamen, Moševačkog brda i šireg rejona Čemerske planine. Uspješna odbrana bila je presudna za zaustavljnje žestoke četničke ofanzive, sa krajnjim ciljem vraćanja izgubljenih položaja na cijeloj Crnorječkoj visoravn, te prosjecanja za cijelu BiH strateški važne komunikacije Visoko-Tuzla.
Brigada je na svom ratnom putu postigla zapažene ratne rezultate, dokaz navedenim uspjesima su i dvadeset zlatnih ljiljana.
